Ad, 22 september 2007
Spanje , Melide

Santiago bereikt!

Op 18 september zijn we, net na de middag, voor de kathedraal van Santiago aangekomen,na toch weer een vrij zwaar traject van 70 km. Dat was best een emotioneel gebeuren, gezien alle ontberingen maar uiteraard ook de leuke dingen in de voor ons toch vrij lange periode (we zijn dat niet gewend), die eigenlijk toch nog snel voorbij was.
We zijn nog op het zomerverblijf van St.Nicolaas geweest, ons niet onbekend, (zie foto) waar we alvast kadootjes hebben besteld voor alle kinderen van de Jan van Schengeschool en voor die van de Mgr. Heyligersschool van Kwadendamme, die ons ook hebben gevolgd op onze tocht. Dat komt dus goed.
Verder zijn we bij dokter Fuentes langs geweest, want als je wat ouder wordt, moet je, net als Jan Ullrich, wel eens alternatieven bedenken om bij te kunnen blijven, en als je dan toch in de buurt bent! (zie foto).
De laatste loodjes waren inderdaad zwaar met veel klimwerk, maar vooral Mariette was een openbaring, want ondanks dat zij nog nooit een berg was opgefietst, ging zij ook nu weer elke keer gedoseerd naar boven (en beneden); een echte "Rijk" dus!
Na een dag in Santiago te hebben genoten en veel bekenden van onderweg te hebben ontmoet, o.a. Bruno, pas getrouwd stel uit Leipzig en de twee Brazilianen, zijn we op 20-9 weer huiswaarts vertrokken. Vanuit Santiago was 't 25 km en we moesten daar om 8.00 uur zijn, dus waarom niet fietsen, dachten we. Dat hebben we geweten, want het was ijskoud en de route was wel aangegeven, maar na ca 5 km kwamen we op de autoweg. Het was nog pikdonker, maar wat moesten we? doorgaan....uiteraard, wat anders.
Niks dan toeterende Spanjaarden, reden wij op de uiterste strook, bijna niks ziende, zelfs geen richtingborden meer. Halen we het op tijd; zitten we goed, waar komen we uit? Na een uur op de Autovia dan toch de afslag "Aeropuerte". Hoe ver nog? geen km aangegeven. Net voor 8.00 uur reden we dan toch nog vrij onverwachts de hal van het vliegveld binnen. Fietsen uit elkaar; geen goed gereedschap, stress, hulp van een Limburger en juist op tijd de fietsen in een doos voor het vertrek naar Madrid waar we moesten overstappen. Zit de fam. Hans Kazan ons op te wachten en zit op de stoelen net voor ons in het vliegtuig. Kon, helaas voor ons, de fietsen niet in elkaar toveren. Komen we enkele uren later op Schiphol en staat Ruud Gullit ons en z'n golfspullen op te wachten. Komen de fietsen niet, maar uiteindelijk toch wel. Ellen en oma Courtin komen ons ophalen, maar we krijgen de dozen met fietsen niet in de auto. Dus snel (een uur) in elkaar zetten en achterop het rek van de auto en huiswaarts, waar we om ca 20.00 uur aankwamen. Wat een afsluitende dag!
Het was pittig, niet alleen fysiek maar ook psychisch. We zijn moe maar voldaan dat we het hebben volbracht en dankbaar dat we het hebben kunnen en mogen doen. Het is een verrijking van ons leven en zeker ook van invloed op het vervolg daarvan. Je sluit vriendschappen en kijkt op een andere manier tegen bepaalde facetten van het leven aan.
Graag willen we iedereen bedanken die met ons heeft meegeleefd en ons bemoedigende woorden heeft toebedacht op onze site of anderzijds. We hebben daar best veel steun van gehad, maar ook van genoten. Nogmaals bedankt, en tot de volgende ontmoeting!
Ad en Mariette

Wil je Ad en Mariette in Spanje bellen? Bel dan goedkoop via HalloBuitenland.nl